CICHA NOC -najpiękniejsza kolęda

Niech ta noc przyniesie pokój w nas i pokój na całym świecie. Niech ludzie szukają  przyjaciół bo to skarb wielki a znaleźć miłość to skarb bezcenny.
Tę piekna kolędę dedykuję wszystkim przyjaciołom i ludziom dobrej woli.

Pozostańcie tacy sami niezmienni - kochajcie i bądźcie kochani. A.O.

Kolęda "Przyszła do nas ta Dziecina" słowa A.Ozga muzyka A.Ozga wykonanie A.Ozga

Tą kolędę dedykuję wszystkim swoim znajomym bo z głębi serca im życzę aby na NOWO się w WAS Narodził i na NOWO rozpoczął z NIM Wasze ziemskie ŻYCIE. A.O.

Boże Narodzenie Pastorałka -CAŁĄ NOC PADAŁ ŚNIEG-

Boże Narodzenie - Swięta Radosne Swięta

czas zimy???

Czas zimy i światła wieczności

I

I nadchodzi taki czas,

czas radości i nadziei,

 w którym czarna ciemna noc

 z białym dniem nie chce się dzielić.

II

Spadający śnieg, wolno , leciuteńko

Zagra z ciszą i z tchnieniem wiatru

Puchem jak pierzyną okryje lśniące od szronu łąki

A czekające drzewa otuli sobą by przetrwały mróz.

III

W zimnym , mroźnym powiewie, który muska lice

Jej nadejścia nikt nie wywróżył , nie wybrał , bo tak być musi.

I czym zimniej na dworze , w całym jej otoczeniu ,

Tym więcej ciepła w sercach kochających się ludzi.

IV

W swoim zabieganiu , zdążą czy nie zdążą

Przed nadejściem PANA

Chcą być zawsze gotowi codziennie od samego rana.

V

Na ten dzień –JA , TY , ON , MY , WY , ONI

Wszyscy chcą być gotowi ,

Aby PAN w każdej duszy dokonał odnowy.

Aby każdą ludzką duszę swym przyjściem uzdrowił.

VI

Każdy tego pragnie mimo zabiegania

O pracę , o życie, o picie  i miejsce do spania

Lecz w jednym momencie cały trud ten pryśnie.

VII

Gdy wielki ogień wznieci

 nikt tego nie wie

kiedy Pan ze swym

ŚWIATŁEM WIECZNOŚCI

Do każdego przyjdzie i każdemu zaświeci.

 A.Ω.                 A. D .   23 -10-2011

wierszyk z Rabki-Ponice

MAŁE MARZENIE

I

W małej i cichej dolinie

gdzie wokół piękne góry

siedzę i marzę o dziewczynie

mimo, że dzionek jest ponury.

II

Kiedy ją znajdę to pokocham

i wybuduję dla niej dom

by me marzenia jak w obłokach

spełniły się choć mało mam

III

Oddam jej swoje całe życie

i uklęknę u jej stóp

dla niej wstanę już o świcie

będę kochał ją po grób.

IV

I te miejsce, okolice

będą życiem tętnić już

bo to nasze są Ponice

miłość w sercach, spokój dusz.

V

By te marzenia się spełniły

muszę pomnożyć swoją wiarę

dusza i ciało się modliły

wtedy się staną od niej darem  

VI

Dziekuję Panu za wiarę

bo dał mi miłość, rodzinę

by moje życie choć „stare“

wielbiło go w każdą godzinę.

A.    Ω.

A.D 03.10.2011

 RABKA-PONICE

piosenka - "Prośba"

wiara, nadzieja i MIŁOŚĆ -DLA DUCHA

PROŚBA

I

POWIEDZ, POWIEDZ MI

JAK MAM CIEBIE POKOCHAĆ

BO JESTEM CZŁOWIEK SŁABY

I KAŻDY MOŻE MNĄ MIOTAĆ

REFREN: POWIEDZ, POWIEDZ MI

JAK MAM CIEBIE POKOCHAĆ

II

TYLKO Z TOBĄ CHCĘ BYĆ

I NIE PRAGNĘ NIC WIECEJ

A JEŚLI NAUCZYSZ MNIE

BĘDĘ CIĘ KOCHAŁ GORĘCEJ

REFREN: TYLKO Z TOBĄ CHCĘ BYĆ

I NIE PRAGNĘ NIC WIĘCEJ

III

NAUCZ MNIE KOCHAĆ JAK TY

PRAGNIESZ BY CIEBIE MIŁOWAĆ

WTEDY CI ODDAM TWE SERCE

I JUŻ NIE BĘDĘ JE CHOWAĆ

REFREN: NAUCZ MNIE KOCHAĆ JAK TY

PRAGNIESZ BY CIEBIE MIŁOWAĆ.

A.W.

A.D.2009.10.28

jesień 2011

JESIENNY CZAS

I

Niepotrzebna radość ci

niepotrzebne są ci łzy

ani żaden głośny wrzask

ani wiatr pędzących aut

II

Sprzymierzeńcem twoim czas

co nastąpił właśnie teraz

czy chcesz ty, czy każdy z nas

ty w swe szaty się ubierasz

III

Ty z miłością tak pracujesz ,

która z góry jest ci dana

tak potrafisz barwy zmieniać

byś nie była taka sama

IV

Choćby przyszło stu malarzy

namalowało tysiące twych twarzy

żadna twojej nie dorówna

bo twa twarz jest co dzień różna

V

Raz u ciebie złoto w przedzie

za nim chyba bordo jedzie

zieleń miesza się z motylem

a pomarańcz został w tyle

VI

Wnet się wszystko pozmieniało

złoto przód purpurze dało

a zielony liść wśród pomarańczy

w wietrze ze sreberkiem tańczy

VII

Czy ktoś zdoła cię powstrzymać?

jak swe barwy ciągle mieszasz

dzień po dniu co nam przemija

swym widokiem nas pocieszasz

VIII

To co było szare nudne

dla nas czasem bardzo trudne

z tobą radości nabiera

                                       i z uśmiechem żyjemy teraz.

                                                                  A. W.              

jesień 2011

JESIENI NASZA

I

Jakże jesteś piękna , jak niedoceniana

ta ,która nadchodzisz co roku w tym czasie

każdego dnia inna , barwami zmieniona

przypominasz nam ludziom byśmy się kochali.

II

W powiewach wiatru , który twarze muska

podpowiadasz sercom by się ogrzewały,

 w romantycznej ekstazie się przytulały,

 otoczeni tobą były na długo , na zawsze.

III

Liściu ,który sobie spadasz kręcącym wiatraczkiem

i tkasz kolorowy dywan tak niespotykany

we wszystkich barwach tej TWOJEJ JESIENI

pozwól by spacer po nim był ulgą dla ciała.

IV

TY każdego ranka ciągle się rozwijasz

w mokrej rosie trawy, szronie ,który wnet nadejdzie

aż wreszcie otulisz ziemię swą siwizną

bo czas tym wszystkim rządzi i z nim się przemija.

V

A czy jest w tym czasie jakaś miłość romantyczna?

jeśli tak – to niech się karmi tobą i barwami twymi

by odżyła na nowo gdyż jest przemęczona

i po twej odżywce ,pozwól niech w nową

MIŁOŚC się odmieni.

AD.20.09.2011

 A.W

PAMELO ŻEGNAJ- tą piosenkę śpiewam andrzej o

poezja andrzeja o

PORADA OD BOGA

I

Po co mnie Boże stworzyłeś ?

Jaki w tym cel ci przyświecał?

I z jakiej gliny lepiłeś?

Z którego wyjąłeś pieca?

II

Czy z tego co był gorący

Czy z tego już zimnego?

A może z tego co tlący dym

Się wyłaniał z niego

III

Czy zamysł twój był taki

Bym był tak w pełni męski

I chcąc mi dawać znaki

Bym przezwyciężał klęski.

IV

A ja w swym życiu trudnym

Choć czasem jest mi miłe

Staję się często „brudnym”

Takiego mnie stworzyłeś?

V

Pewnie chciałeś coś więcej

Dając mi różne talenty

Bym szedł przez życie w piosence

I pokonywał zakręty

VI

Więc pytam się ciebie po latach

Czy się spełniły twe myśli

I jak przejdziemy po datach

Czy ze mnie cieszą się wszyscy?

VII

Cóż mogę zrobić dla ciebie?

Wciąż patrzącego z góry

Mimo, że jesteś w niebie

Wiesz jaki człek jest i który.

VIII

Który ma szczęście w życiu

Który twą miłość ma w sobie

Który już nie chce w ukryciu

Przebywać z nią dłużej w tej dobie

IX

I niech się cieszy niebo

Niech się cieszą przestworza

I niech śpiewa ziemia cała

Przez wszystkie góry i morza

X

Tą ziemią jesteś TY

Tym śpiewem jestem ja

Czy to dzisiaj mi się śni?

Że do ciebie pędzę , gnam?

XI

Chcę byś dawał wszystkim ludziom

To czym ciebie obdarzyłem

Byś siał MIŁOŚC wszędzie w świecie

                                                             Bo JA po to cię stworzyłem.                

                                                               A.Ω.          A.D 2008.11.06

 

WIŚNIOWY SAD

poranek poetyczny

ROMANTYCZNA PORA ROKU

I

Zaraziłem się tobą i wiem co dalej będzie

Będę czas zatrzymywał , będę szukał cię wszędzie

w tej słocie nam  przychodzisz , widzę cię codziennie

lecz me życie rozjaśniasz by się stało odmienne. 

II

W tobie moja nadzieja i wiara we mnie mocna

Bo to czas miłowania by nam żyło się piękniej

Widząc ciebie w tych barwach moja twarz jest radosna

A uczucie tak silne , że me serce wciąż mięknie.

III

Sama się otaczasz nieznanymi barwami

I codziennie zapraszasz-słońce , które cię ogrzewa

Byś nie była sama ale zawsze z nami

I dawała miłość- nie każdy ją miewa.

IV

Czy w tym zarażeniu spotkam kogoś? – nie wiem

Lecz wiem , że mnie osłaniasz i grzejesz swą szatą

Będę chciał pozostać tak tylko dla ciebie

I zamienię ten czas ZIMY na gorące LATO.

V

Który człek spotkany będzie moim „gościem” ?

I wędrować zechce przy mnie znosząc „trudy” ?

Czy to ten co kiedyś był ze mną na moście?

I razem w twych barwach szedł z nami przez „grudy” ?

VI

Taka jesteś piękna , z tobą się upajać

Leczyć nasze dusze i przedłużać życie

Które razem z tobą pragnę je podwajać

Bo czuję , że warto KOCHAĆ CIĘ za BYCIE.

A.Ω.         

      A. D .   05 -10-2010 ( godz. .7:40—9:40 )

piosenka Capri

piosenka CARACAS

wierszyk

TO TY PRZYRODO !

I

Jesteś mi zorzą poranną na wschodzącym niebie

Która swym blaskiem oświeca każdą połać ziemi

I w kolorach jak tęcza-ile ich ? nikt nie wie

Dajesz obraz ludziom Świata, który chce się zmienić.

II

Jesteś mocna , silna i tak pomyślana,

Że żadne tyrany nigdy Cię nie zniszczą.

Kto Ci dał tę siłę? byś była kochana

Bo wielbią Cię wszyscy  gdy przemawiasz ciszą.

III

Otwierasz swoje serce dla zmęczonych ciał

Oddajesz się cała dla spragnionych dusz

By każdy z Twego piękna ile chce – to brał

I napełniał się Tobą by nie łaknąć już.

IV

Życie nasze z Tobą ma być w wiecznej zgodzie

Jeśli jest inaczej bieda nas przygniata

Uwielbiajmy STWÓRCĘ za wszystko w przyrodzie

I trwajmy w tym niezmiennie aż do końca świata.

A.Ω  A.D. 2003.08.09

piosenka rozszumiały sie wierzby płaczące

wierszyki

ŚWIECIE NASZ

I

Jak wspaniały jest nasz ŚWIAT
Niby mały ale wielki
Lecz już od zarania lat
Chwali go stworzenie wszelkie.

II

Chwalić ŚWIAT to chwalić Boga
Bo On stwórcą jego jest
Z nim nie straszna żadna trwoga
Jeśli miłość będziem nieść.

III

On obdarza nas łaskami
W trudnych codziennościach dnia
Bardzo chce byśmy kochali
By po ŚWIECIE miłość szła.

IV

On pokochał wszystkich nas
Dając wiarę i nadzieję
Wlał miłości swojej blask
Który duszy nie zachwieje.

V

Jemu trzeba oddać cześć
Za dar życia , za ten ŚWIAT
Kochać ludzi , dobro nieść
Wśród błądzących wielu z nas.



A.Ω. A. D . 20 -04-2004

poezja z Karpacza lipiec 2011

ZADUMA

I

Jest taka siła , której nie zmierzysz

Jest taka waga , której nie zważysz

Lecz jeśli mocno w nią dziś uwierzysz

Będziesz przeżywać to o czym marzysz

II

Co jest ta siłą co ci pomaga?

Co jest naprawdę ważne w twym życiu?

Czy cię kieruje twoja odwaga?

Czy chcesz posiadać czy zostać w byciu?

III

Jedno jest dobre lecz lepsze drugie

Bo posiadanie szybko się znudzi

A trwanie w bycie jest zawsze długie

Mimo , że ciebie troszkę utrudzi

IV

Nie ma dziś życia bez swego krzyża

I nie ma sensu gdy nie masz WIARY

Spróbuj do swego PANA się zbliżać

Czyś człek jest młody , czyś człek jest stary

V

Życie przy PANU tobie pozwoli

Otworzyć serce JEGO miłości

I będziesz cieszyć się nim dowoli

Przeminą troski przeminą złości

VI

Spodoba ci się JEGO nauka

Bo ona wiedzie prosto do nieba

A serce twoje mocno zastuka

Taka jest wola , tak nam żyć trzeba

VII

A świat doczesny ciągle poznając

Będzie ci radość przynosił wielką

Jeśli codziennie MU się oddając

Życie twe stanie się wszelką podzięką.

A.O. AD 2011.07.01

poezja z Karpacza

REHABILITACJA NA WESOŁO

I

W pięknym Karpaczu nie tylko dla dzieci

Jest ośrodeczek co zwie się duecik

II

Są dwa domeczki jeden do spania

Drugi do ćwiczeń i kręgów maglowania

III

Jest też podwórko piękne zielone

Bo ładne kwiaty są posadzone

IV

Każdy się cieszy , że tutaj mieszka

Na wszystkich patrzy sąsiadka „Śnieżka”

V

Na lepsze zdrowie każdy z nas liczy

Dlatego co dzień na saki ćwiczy

VI

A wszyscy goście każdego ranka

Chcą się położyć na swych leżankach

VII

A wszystkich na raz położyć nie da się

Bo każdy zabieg jest w swoim czasie

VIII

Już nad tym czuwa pani Monika,

Która dokładnie we wszystko wnika

IX

Rozmawia z dziećmi i z pacjentami

Jest bardzo miła nikogo nie gani

X

A nasza młodzież choć inwalidzi

To swoich schorzeń się tu nie wstydzi

XI

Jest także miła pani Danuta,

Która pozwala kłaść nam się w butach

XII

I obie panie tak się zwijają

Że kuracjuszom zdrowia dodają

XIII

I kierownictwo też nam się stara

By się cieszyła z turnusu wiara

XIV

A na stołówce są kuchareczki

Co nam serwują pełne miseczki

XV

I każdy sobie dużo nakłada

Bo mu smakuje i wszystko zjada

XVI

I na posiłki przychodzi „ZUZIA”

Taka koteczka miła i duża

XVII

A po obiedzie mamy część własną

Pijemy kawkę i jemy ciasto

XVIII

I dziękujemy też paniom w biurze

Które czuwały dla nas przy piórze

XIX

Pobyt wspaniały czasu za mało

Dwa razy dłużej by się zostało

XX

Więc wszystkim z serca moc dziękujemy

Cały ten pobyt pamiętać będziemy.

A.O. AD 07.07.2011

Chińczyk -piosenka

dla Matki

Hołd CI oddaję MAMO !!!

I

Świta na dworze- jest rano

Krzyżem pozdrawiam cię MAMO!

Czyniąc swą ręką znak krzyża

Kolejny dzień się mi zbliża

II

I w tym dniu co się zaczyna

Znowu cię będę wspominał

Jak uginałaś kolano

Krzyżem pozdrawiam cię MAMO!

III

Ty wielu ludzi kochałaś

I dla nich to pracowałaś

Często w cierpieniu i trudzie

Życie ci biegło po grudzie

IV

Wszystkie twoje starania

I ten czas wychowania

Co przez niebo ci dano

Krzyżem pozdrawiam cię MAMO!

V

Gdy przeżywałem swe „bóle”

Gdy byłem w wielkiej rozterce

Ty przytulałaś mnie czule

Bo było dobre twe serce

VI

A to co z tobą przeżyłem

Miłość , radość i smutek

Wspominam wszystkie te chwile

Stojąc przy twojej mogile

VII

Modlę się dzisiaj za ciebie

Byś się dostała do nieba

Ty byś zrobiła to samo

Krzyżem pozdrawiam cię MAMO!

VIII

Ty Jego tak ukochałaś

Że dzieciom swym „pokazałaś”

Jak śpiewać pieśni do niego

Do Boga Wszechmogącego

IX

Hołd ci oddaje - że byłaś

Z serca dziękuję - za życie

Pamiętam o Tobie co rano

Krzyżem pozdrawiam cię MAMO!

A.Ω   AD.2010.05.25

 

piosenka własne wykonanie

wiosna tym latem

Piękny czas wiosenny

I

Gdy życie się odnawia

I radość sercu sprzyja

To wtedy się pojawia

I wszystko nam rozwija.

II

Budzi się życie Twoje

I staje nam przed progiem

By razem tak jak moje

Przeżywać to  co drogie.

III

Nasza natura matka

Zaprasza nas do siebie

I tak jak każda swatka

Chce złączyć – kiedy? nie wiem.

 

IV

Ona jest tym co łączy

Ona nas też otwiera

I napój dla dusz sączy

By żyć a nie umierać.

V

Kiedy dusze coś  czują

Kiedy one coś  pragną

To się razem zbudują

I się razem odgadną.

VI

Tobie pisze te słowa

WIOSNO moja kochana

By zacząć ŻYCIE od nowa

Codziennie każdego rana.

A.Ω    A.D. 08.04.2007

poezja (wiersze)

PŁONĄCE SERCE

I

Wszystko we mnie żarem płonie

Serce bije coraz mocniej

Mam gorącą głowę , skronie

Pragnę żyć jak najowocniej

II

Chociaż jestem jeszcze w „sieni”

Lecz obmywam grzechy swe

Myślę , że mój los się wnet odmieni

Gdy pokocham serce TWE.

III

Pełny wiary i nadziei

Pragnę MIŁOŚĆ TWOJĄ nieść

By nie zostać w ciemnej kniei

Nie być tak jak dziki zwierz.

IV

Niech wypełnia się w ten czas

Co mi dany z TOBĄ żyć

Aby serce płonąc w nas

Zawsze z TOBĄ chciało być.

A.W.

poezja (wiersze)

O POZWÓL DAWCO MIŁOŚCI

I

Naucz mnie Panie Twojej modlitwy,

cichej, spokojnej, cierpliwej

bym nie uprawiał gonitwy,

lecz wejrzał w duszę wnikliwie.

II

Klęczę przed Tobą Panie

i oczy mam zamknięte,

słyszę w oddali granie,

ręce mam wysunięte.

III

Czuję ,że już się zbliżasz,

bo serce mocniej bije,

głowa moja się zniża,

czuję ,że więcej żyję.

IV

Teraz nadeszła chwila

wykonać krok ku Tobie,

Byś do mej duszy dolał,

Swe narodzenie w żłobie.

V

O pozwól dawco miłości,

by wreszcie tak się stało

i Tobą się wypełniło

me nędzne grzeszne ciało.

VI

Jeśli na to pozwolisz,

i przyjdziesz do mej duszy,

mimo , że ja niegodzien,

wreszcie się we mnie skruszy.

VII

Ten kamień duży i ten malutki,

co tkwi wciąż w duszy przynosząc smutki.

I zostań we mnie i krusz do woli

wszystko co duszę rani i boli.

VIII

A kiedy skończysz tylko Twe dzieło

stanę się dzieckiem małym przy Tobie

i w Twej miłości daj mi odpocząć

i się położyć za Ciebie w żłobie.

                                                  AΩ