jesień 2011

JESIENNY CZAS

I

Niepotrzebna radość ci

niepotrzebne są ci łzy

ani żaden głośny wrzask

ani wiatr pędzących aut

II

Sprzymierzeńcem twoim czas

co nastąpił właśnie teraz

czy chcesz ty, czy każdy z nas

ty w swe szaty się ubierasz

III

Ty z miłością tak pracujesz ,

która z góry jest ci dana

tak potrafisz barwy zmieniać

byś nie była taka sama

IV

Choćby przyszło stu malarzy

namalowało tysiące twych twarzy

żadna twojej nie dorówna

bo twa twarz jest co dzień różna

V

Raz u ciebie złoto w przedzie

za nim chyba bordo jedzie

zieleń miesza się z motylem

a pomarańcz został w tyle

VI

Wnet się wszystko pozmieniało

złoto przód purpurze dało

a zielony liść wśród pomarańczy

w wietrze ze sreberkiem tańczy

VII

Czy ktoś zdoła cię powstrzymać?

jak swe barwy ciągle mieszasz

dzień po dniu co nam przemija

swym widokiem nas pocieszasz

VIII

To co było szare nudne

dla nas czasem bardzo trudne

z tobą radości nabiera

                                       i z uśmiechem żyjemy teraz.

                                                                  A. W.              

jesień 2011

JESIENI NASZA

I

Jakże jesteś piękna , jak niedoceniana

ta ,która nadchodzisz co roku w tym czasie

każdego dnia inna , barwami zmieniona

przypominasz nam ludziom byśmy się kochali.

II

W powiewach wiatru , który twarze muska

podpowiadasz sercom by się ogrzewały,

 w romantycznej ekstazie się przytulały,

 otoczeni tobą były na długo , na zawsze.

III

Liściu ,który sobie spadasz kręcącym wiatraczkiem

i tkasz kolorowy dywan tak niespotykany

we wszystkich barwach tej TWOJEJ JESIENI

pozwól by spacer po nim był ulgą dla ciała.

IV

TY każdego ranka ciągle się rozwijasz

w mokrej rosie trawy, szronie ,który wnet nadejdzie

aż wreszcie otulisz ziemię swą siwizną

bo czas tym wszystkim rządzi i z nim się przemija.

V

A czy jest w tym czasie jakaś miłość romantyczna?

jeśli tak – to niech się karmi tobą i barwami twymi

by odżyła na nowo gdyż jest przemęczona

i po twej odżywce ,pozwól niech w nową

MIŁOŚC się odmieni.

AD.20.09.2011

 A.W

PAMELO ŻEGNAJ- tą piosenkę śpiewam andrzej o

poezja andrzeja o

PORADA OD BOGA

I

Po co mnie Boże stworzyłeś ?

Jaki w tym cel ci przyświecał?

I z jakiej gliny lepiłeś?

Z którego wyjąłeś pieca?

II

Czy z tego co był gorący

Czy z tego już zimnego?

A może z tego co tlący dym

Się wyłaniał z niego

III

Czy zamysł twój był taki

Bym był tak w pełni męski

I chcąc mi dawać znaki

Bym przezwyciężał klęski.

IV

A ja w swym życiu trudnym

Choć czasem jest mi miłe

Staję się często „brudnym”

Takiego mnie stworzyłeś?

V

Pewnie chciałeś coś więcej

Dając mi różne talenty

Bym szedł przez życie w piosence

I pokonywał zakręty

VI

Więc pytam się ciebie po latach

Czy się spełniły twe myśli

I jak przejdziemy po datach

Czy ze mnie cieszą się wszyscy?

VII

Cóż mogę zrobić dla ciebie?

Wciąż patrzącego z góry

Mimo, że jesteś w niebie

Wiesz jaki człek jest i który.

VIII

Który ma szczęście w życiu

Który twą miłość ma w sobie

Który już nie chce w ukryciu

Przebywać z nią dłużej w tej dobie

IX

I niech się cieszy niebo

Niech się cieszą przestworza

I niech śpiewa ziemia cała

Przez wszystkie góry i morza

X

Tą ziemią jesteś TY

Tym śpiewem jestem ja

Czy to dzisiaj mi się śni?

Że do ciebie pędzę , gnam?

XI

Chcę byś dawał wszystkim ludziom

To czym ciebie obdarzyłem

Byś siał MIŁOŚC wszędzie w świecie

                                                             Bo JA po to cię stworzyłem.                

                                                               A.Ω.          A.D 2008.11.06

 

WIŚNIOWY SAD

poranek poetyczny

ROMANTYCZNA PORA ROKU

I

Zaraziłem się tobą i wiem co dalej będzie

Będę czas zatrzymywał , będę szukał cię wszędzie

w tej słocie nam  przychodzisz , widzę cię codziennie

lecz me życie rozjaśniasz by się stało odmienne. 

II

W tobie moja nadzieja i wiara we mnie mocna

Bo to czas miłowania by nam żyło się piękniej

Widząc ciebie w tych barwach moja twarz jest radosna

A uczucie tak silne , że me serce wciąż mięknie.

III

Sama się otaczasz nieznanymi barwami

I codziennie zapraszasz-słońce , które cię ogrzewa

Byś nie była sama ale zawsze z nami

I dawała miłość- nie każdy ją miewa.

IV

Czy w tym zarażeniu spotkam kogoś? – nie wiem

Lecz wiem , że mnie osłaniasz i grzejesz swą szatą

Będę chciał pozostać tak tylko dla ciebie

I zamienię ten czas ZIMY na gorące LATO.

V

Który człek spotkany będzie moim „gościem” ?

I wędrować zechce przy mnie znosząc „trudy” ?

Czy to ten co kiedyś był ze mną na moście?

I razem w twych barwach szedł z nami przez „grudy” ?

VI

Taka jesteś piękna , z tobą się upajać

Leczyć nasze dusze i przedłużać życie

Które razem z tobą pragnę je podwajać

Bo czuję , że warto KOCHAĆ CIĘ za BYCIE.

A.Ω.         

      A. D .   05 -10-2010 ( godz. .7:40—9:40 )

piosenka Capri