poezja (wiersze)

PŁONĄCE SERCE

I

Wszystko we mnie żarem płonie

Serce bije coraz mocniej

Mam gorącą głowę , skronie

Pragnę żyć jak najowocniej

II

Chociaż jestem jeszcze w „sieni”

Lecz obmywam grzechy swe

Myślę , że mój los się wnet odmieni

Gdy pokocham serce TWE.

III

Pełny wiary i nadziei

Pragnę MIŁOŚĆ TWOJĄ nieść

By nie zostać w ciemnej kniei

Nie być tak jak dziki zwierz.

IV

Niech wypełnia się w ten czas

Co mi dany z TOBĄ żyć

Aby serce płonąc w nas

Zawsze z TOBĄ chciało być.

A.W.

poezja (wiersze)

O POZWÓL DAWCO MIŁOŚCI

I

Naucz mnie Panie Twojej modlitwy,

cichej, spokojnej, cierpliwej

bym nie uprawiał gonitwy,

lecz wejrzał w duszę wnikliwie.

II

Klęczę przed Tobą Panie

i oczy mam zamknięte,

słyszę w oddali granie,

ręce mam wysunięte.

III

Czuję ,że już się zbliżasz,

bo serce mocniej bije,

głowa moja się zniża,

czuję ,że więcej żyję.

IV

Teraz nadeszła chwila

wykonać krok ku Tobie,

Byś do mej duszy dolał,

Swe narodzenie w żłobie.

V

O pozwól dawco miłości,

by wreszcie tak się stało

i Tobą się wypełniło

me nędzne grzeszne ciało.

VI

Jeśli na to pozwolisz,

i przyjdziesz do mej duszy,

mimo , że ja niegodzien,

wreszcie się we mnie skruszy.

VII

Ten kamień duży i ten malutki,

co tkwi wciąż w duszy przynosząc smutki.

I zostań we mnie i krusz do woli

wszystko co duszę rani i boli.

VIII

A kiedy skończysz tylko Twe dzieło

stanę się dzieckiem małym przy Tobie

i w Twej miłości daj mi odpocząć

i się położyć za Ciebie w żłobie.

                                                  AΩ                 

poezja (wiersze)

TĘSKNOTA

I

Jak poznać Ciebie ma dusza pragnie

Tego nikt nie wie i nikt nie zgadnie

Myśli moje krążąc się plączą

Stęsknione dłonie pytają: kiedy się złączą?

II

Widzę Twe oczy miłe radosne

Tak cieszą się moje gdy widzą WIOSNĘ

A me usta spragnione Twoich

Chcą ze swym ciepłem zbliżyć się do nich.

III

Długo Cię szukam i ma tęsknota

Piersi rozrywa na cztery części

Choć cały jestem jakiś niecpota

Nikt tego nie wie co mą duszę męczy.

IV

Ach ileż razy zacyka zegarek

Tak przemijają minuty, godziny

Czekam i tęsknię by me życie stare

Spotkało Ciebie bym stał się inny.

V

Gdzie , gdzie jesteś ma miła

Taka kochana i już tak bliska

By ma dusza już nie tęskniła

By NASZA miłość nas połączyła.

VI

Spoczniesz w moich ramionach

Posłuchasz jak bije me serce

I duszy mej - radość „spełniona”

Nie będę tęsknił już więcej.

AD.12.09.2005

 A.W

nowe wiersze

KROPELKA

I

Zamień się dla mnie w kropelkę wody

abym mógł poczuć ,że ciebie piję,

byś nią zwilżyła me usta spragnione - ciebie,

gdy w pocałunku w twoje się wbiję.

II

A kiedy ja uczynię to samo i zamienię się

dla ciebie w malutką kropelkę,

popłyniemy razem złączeni szukać,

i być może odnaleźć naszą MIŁOŚĆ wielką.

III

Znaleźliśmy!!! już jest!!! a w niej nasze spotkania

w przepięknej przyrodzie, w srebrzystym rannym szronie,

w letnim poranku rosy, przy strumyku, o słońca wschodzie

i zachodzie a także w lesie, na łące, w lecie czy w zimie,

o każdej porze dnia i nocy – nigdy nie zaginie.

IV

Niechże ona obmyje i oczyści me ciało

i połączy się z moją kropelką wody-taką małą.

Wówczas staniemy się pełni życiodajnej wody,

która dusze uzdrowi, odmłodzi i doda urody.

V

Życie wtedy (i już teraz) innych rozmiarów nabierze,

gdy kropelki złączone będą kochać się szczerze.

Nigdy nie utoną w tej największej wodzie,

pływając w morzach i oceanach w cudownej przyrodzie.