poezja andrzeja o

PORADA OD BOGA

I

Po co mnie Boże stworzyłeś ?

Jaki w tym cel ci przyświecał?

I z jakiej gliny lepiłeś?

Z którego wyjąłeś pieca?

II

Czy z tego co był gorący

Czy z tego już zimnego?

A może z tego co tlący dym

Się wyłaniał z niego

III

Czy zamysł twój był taki

Bym był tak w pełni męski

I chcąc mi dawać znaki

Bym przezwyciężał klęski.

IV

A ja w swym życiu trudnym

Choć czasem jest mi miłe

Staję się często „brudnym”

Takiego mnie stworzyłeś?

V

Pewnie chciałeś coś więcej

Dając mi różne talenty

Bym szedł przez życie w piosence

I pokonywał zakręty

VI

Więc pytam się ciebie po latach

Czy się spełniły twe myśli

I jak przejdziemy po datach

Czy ze mnie cieszą się wszyscy?

VII

Cóż mogę zrobić dla ciebie?

Wciąż patrzącego z góry

Mimo, że jesteś w niebie

Wiesz jaki człek jest i który.

VIII

Który ma szczęście w życiu

Który twą miłość ma w sobie

Który już nie chce w ukryciu

Przebywać z nią dłużej w tej dobie

IX

I niech się cieszy niebo

Niech się cieszą przestworza

I niech śpiewa ziemia cała

Przez wszystkie góry i morza

X

Tą ziemią jesteś TY

Tym śpiewem jestem ja

Czy to dzisiaj mi się śni?

Że do ciebie pędzę , gnam?

XI

Chcę byś dawał wszystkim ludziom

To czym ciebie obdarzyłem

Byś siał MIŁOŚC wszędzie w świecie

                                                             Bo JA po to cię stworzyłem.                

                                                               A.Ω.          A.D 2008.11.06