jesień 2011

JESIENI NASZA

I

Jakże jesteś piękna , jak niedoceniana

ta ,która nadchodzisz co roku w tym czasie

każdego dnia inna , barwami zmieniona

przypominasz nam ludziom byśmy się kochali.

II

W powiewach wiatru , który twarze muska

podpowiadasz sercom by się ogrzewały,

 w romantycznej ekstazie się przytulały,

 otoczeni tobą były na długo , na zawsze.

III

Liściu ,który sobie spadasz kręcącym wiatraczkiem

i tkasz kolorowy dywan tak niespotykany

we wszystkich barwach tej TWOJEJ JESIENI

pozwól by spacer po nim był ulgą dla ciała.

IV

TY każdego ranka ciągle się rozwijasz

w mokrej rosie trawy, szronie ,który wnet nadejdzie

aż wreszcie otulisz ziemię swą siwizną

bo czas tym wszystkim rządzi i z nim się przemija.

V

A czy jest w tym czasie jakaś miłość romantyczna?

jeśli tak – to niech się karmi tobą i barwami twymi

by odżyła na nowo gdyż jest przemęczona

i po twej odżywce ,pozwól niech w nową

MIŁOŚC się odmieni.

AD.20.09.2011

 A.W