poranek poetyczny

ROMANTYCZNA PORA ROKU

I

Zaraziłem się tobą i wiem co dalej będzie

Będę czas zatrzymywał , będę szukał cię wszędzie

w tej słocie nam  przychodzisz , widzę cię codziennie

lecz me życie rozjaśniasz by się stało odmienne. 

II

W tobie moja nadzieja i wiara we mnie mocna

Bo to czas miłowania by nam żyło się piękniej

Widząc ciebie w tych barwach moja twarz jest radosna

A uczucie tak silne , że me serce wciąż mięknie.

III

Sama się otaczasz nieznanymi barwami

I codziennie zapraszasz-słońce , które cię ogrzewa

Byś nie była sama ale zawsze z nami

I dawała miłość- nie każdy ją miewa.

IV

Czy w tym zarażeniu spotkam kogoś? – nie wiem

Lecz wiem , że mnie osłaniasz i grzejesz swą szatą

Będę chciał pozostać tak tylko dla ciebie

I zamienię ten czas ZIMY na gorące LATO.

V

Który człek spotkany będzie moim „gościem” ?

I wędrować zechce przy mnie znosząc „trudy” ?

Czy to ten co kiedyś był ze mną na moście?

I razem w twych barwach szedł z nami przez „grudy” ?

VI

Taka jesteś piękna , z tobą się upajać

Leczyć nasze dusze i przedłużać życie

Które razem z tobą pragnę je podwajać

Bo czuję , że warto KOCHAĆ CIĘ za BYCIE.

A.Ω.         

      A. D .   05 -10-2010 ( godz. .7:40—9:40 )