poezja z Karpacza

REHABILITACJA NA WESOŁO

I

W pięknym Karpaczu nie tylko dla dzieci

Jest ośrodeczek co zwie się duecik

II

Są dwa domeczki jeden do spania

Drugi do ćwiczeń i kręgów maglowania

III

Jest też podwórko piękne zielone

Bo ładne kwiaty są posadzone

IV

Każdy się cieszy , że tutaj mieszka

Na wszystkich patrzy sąsiadka „Śnieżka”

V

Na lepsze zdrowie każdy z nas liczy

Dlatego co dzień na saki ćwiczy

VI

A wszyscy goście każdego ranka

Chcą się położyć na swych leżankach

VII

A wszystkich na raz położyć nie da się

Bo każdy zabieg jest w swoim czasie

VIII

Już nad tym czuwa pani Monika,

Która dokładnie we wszystko wnika

IX

Rozmawia z dziećmi i z pacjentami

Jest bardzo miła nikogo nie gani

X

A nasza młodzież choć inwalidzi

To swoich schorzeń się tu nie wstydzi

XI

Jest także miła pani Danuta,

Która pozwala kłaść nam się w butach

XII

I obie panie tak się zwijają

Że kuracjuszom zdrowia dodają

XIII

I kierownictwo też nam się stara

By się cieszyła z turnusu wiara

XIV

A na stołówce są kuchareczki

Co nam serwują pełne miseczki

XV

I każdy sobie dużo nakłada

Bo mu smakuje i wszystko zjada

XVI

I na posiłki przychodzi „ZUZIA”

Taka koteczka miła i duża

XVII

A po obiedzie mamy część własną

Pijemy kawkę i jemy ciasto

XVIII

I dziękujemy też paniom w biurze

Które czuwały dla nas przy piórze

XIX

Pobyt wspaniały czasu za mało

Dwa razy dłużej by się zostało

XX

Więc wszystkim z serca moc dziękujemy

Cały ten pobyt pamiętać będziemy.

A.O. AD 07.07.2011