poezja (wiersze)

OPOWIEŚĆ O MORDZIE KATYŃSKIM I ŚMIERCI SMOLEŃSKIEJ

I

Posłuchajcie ludzie historycznej wieści

To co Wam opowiem w głowie się nie mieści.

II

Siedemdziesiąt latek po wojnie zleciało

 gdy się świat dowiedział co się wtedy stało.

III

Na katyńskiej ziemi mordu dokonano

Przez te wszystkie lata prawdę ukrywano.

IV

I by pamięć uczcić tej uroczystości

Zaproszono na nią bardzo dużo gości.

V

Poleciał Prezydent swoim samolotem

By hołd oddać zmarłym i wrócić z powrotem.

VI

Na pokładzie była także jego żona

Bo wspierała męża w tym co chciał dokonać.

VII

W sobotni poranek, który mgła owiła

Tragedia światowa tam się wydarzyła.

VIII

Rozbił się samolot przed pasem lotniska

W nim zginęła władza i wszystkie ludziska.

IX

Więc powrotu stamtąd nigdy już nie było

Bo ich życie wcześniej nagle się skończyło.

X

Dziesiątego kwietnia roku pamiętnego (2010)

Zginął Pan Prezydent narodu polskiego.

XI

Wieści z tej tragedii szybko się rozeszły

I przez różne media po świecie obeszły.

XII

Ogłosił Marszałek siedem dni żałoby

By się świat jednoczył z nami każdej doby.

XIII

A gdy każdy Polak trochę już ochłonął

pochowano wtedy Prezydenta z żoną.

XIV

Złożono ich ciała na polskim Wawelu

Gdzie Polaków Wielkich leży bardzo wielu.

XV

Więc dowiedział się świat o Mordzie Katyńskim

Przez śmierć Prezydenta co się zwał KACZYŃSKI.

XVI

Czas już skończyć powieść o tej dziwnej treści

Bo to co w niej było w głowie się nie mieści.   

A.W.

A.D.2010.04.23